Toen ik mijn olijfboomgaard in Puglia kocht, had ik natuurlijk wel de verhalen gehoord over de dodelijke bacterie Xylella, die in het zuiden van Italie alle olijfbomen al heeft gedood. Maar iedereen in mijn buurt zei/hoopte dat het zo’n vaart niet zou lopen, het was nog ver weg, er werd vast een oplossing voor gevonden. Ik besloot de locals te volgen, mijn kop in het zand te steken en te genieten van mijn prachtige olijfbomen.
Hoeveel mensen ken jij? En hoeveel mensen kennen jou? Hoe is die verhouding? In mijn geval kennen meer mensen mij dan andersom. Ik steek natuurlijk al jaren veel tijd en energie in het delen van inspiratie en tips op veel verschillende manieren, waardoor ik goed zichtbaar ben. Onlangs merkte ik weer wat de kracht is van dat netwerk dat ik heb opgebouwd. Veel mensen willen een ‘quick fix’ om bijvoorbeeld op social media hun boek of nieuwe online programma te kunnen verkopen. Maar zo werkt dat niet. Net als in offline vriendschappen, moet je ook in de online wereld lange termijn investeren, echte contacten maken, win-win-win situaties zoeken en bovenal: jezelf zijn. In deze inspiratie shot een aantal onverwachte voordelen van een groot en loyaal netwerk.
Na de post-Corona energiedip (die langer duurde dan ik dacht), en enkele andere hickups/dips, heb ik het gevoel dat er een nieuwe kwaliteit in mijn leven is geslopen. In de afgelopen 2 maanden heb ik behoorlijk wat moeten vertragen, wat me de tijd gaf om te oefenen met loslaten en in het moment te zijn. Ik wil nóg meer naar mijn hart kunnen luisteren. Daarom wil ik alles op alles zetten om met een open hart te leven. Mijn hart is al zo lang bang. Bang om kwetsbaar te zijn, bang om gekwetst te worden. Toch hoort pijn bij het leven. Zelfs met mijn avontuurlijke leven vol geweldige dingen, kan ik met een gesloten hart niet ten volle van alles genieten. Vorige week, in mijn geliefde Puglia, heb ik daarom een tatoeage van een klein hartje op mijn hart laten zetten; zo herinner ik mezelf er elke dag aan om met een open hart te leven. In deze inspiratieshot wil ik graag wat dingen delen die jou wellicht kunnen helpen om ook je hart te volgen.
Toen ik halverwege mijn schrijfweek op Curaçao ineens door Corona werd geveld, besefte ik hoe kwetsbaar mijn retreats zijn. Gelukkig had ik net een paar dagen veel toegevoegde waarde kunnen leveren en mijn schrijvers goed op weg geholpen, maar het voelde enorm hulpeloos om met zware koorts in bed te liggen en alles uit handen te moeten geven. Een paar dagen later vertrok ineens mijn vaders nieuwe caretaker halsoverkop uit Miami vanwege familieomstandigheden. Vanuit mijn ziekbed moest ik samen met mijn zus en broer in no time nieuwe opvang regelen, iets dat we normaal gesproken maanden van tevoren voorbereiden. Op diezelfde dag kreeg ik bericht dat de nieuwe huurster van mijn appartement in Amsterdam last had van muizen: of ik dat even per omgaande wilde oplossen anders ging ze weg. Probeer onder normale omstandigheden maar eens een betrouwbare klusjesman te vinden in Amsterdam, laat staan vanuit de Cariben. Oh ja, ook de Oost Europese developer van mijn website bleek ineens al een paar weken verdwenen; hij was gestopt zonder overdracht en was niet meer te bereiken. Dat alles moest ik regelen zonder energie, met 'brainfog' en zonder dat ik kon praten, omdat ik teveel moest hoesten. Ik weet dat mijn leven soms net een droom lijkt, maar af en toe lijkt het meer op een nachtmerrie… Wat doe je als alles ineens tegenzit?
Al tijdens Covid kreeg ik steeds meer vragen over mijn lifestyle van mensen die ook meer vrijheid wilden (leuk weetje: mijn Handboek voor Wereldburgers is nog nooit zo vaak verkocht!). De oorlog in Oekraïne doet iedereen nog sterker beseffen dat je altijd een ‘plan B’ moet hebben voor onvoorziene omstandig-heden. Stel dat jij zou moeten vluchten: waar ga je dan heen? Waar zijn minder regels? Waar vind je gelijkgestemde zielen? Waar is het leven nog zinvol/betaalbaar? Wat neem je wel en niet mee? Digital Nomads zoals ik leven eigenlijk al heel licht en flexibel. Wat kunnen we van de locatie onafhankelijke levensstijl leren?
Jarenlang deden we aan ‘global thinking’: hoe verder weg en hoe grootschaliger, hoe beter. Tegenwoordig zoeken we het dichterbij: lokale producten, lokale initiatieven, kleinschaliger, échter. Wat betekent het eigenlijk om ‘local’ te zijn? Voor mij is het langer op 1 plek blijven en me niet als een toerist gedragen, maar me juist verdiepen en onderdompelen in het lokale leven. Ik ga graag vaker naar dezelfde restaurantjes en voel me ultiem geslaagd als de locals me na een tijdje herkennen en herinneren wanneer ik weer terugkom. Deze maand wat 'food for thought' over het thema 'local'.
Soms gebeuren er dingen die je hele leven overhoop dreigen te gooien. Op zo’n moment heb je de keuze: laat je je in de slachtoffer rol plaatsen of neem je zelf de controle en maak je er het beste van? Nelson Mandela zei het al ”You are the captain of your soul”. In deze inspiratie shot neem ik je mee in een aantal van dit soort situaties waar ik zelf in terecht kwam en hoe je kunt reageren.
Vroeger werden boeken op een typemachine of zelfs met de hand geschreven. Kan je je voorstellen hoe ingewikkeld dat was: je moest je hele boek al bedacht hebben voordat je ging schrijven, je kon alleen van voor naar achter werken, verbeteringen maken was lastig en slordig, plus je kunt de volgorde niet veranderen. Gelukkig maken computers en tekstverwerkers het tegenwoordig een stuk makkelijker. Ze hebben ook nog eens superhandige functies als de spellcheck en ‘zoek en vervang’. En er zijn allemaal geweldige software en apps die je kunnen helpen je boek nog beter te maken en het schrijven te faciliteren. Alleen: je moet natuurlijk niet al je tijd stoppen om de juiste hulpmiddelen te vinden, dan blijft er geen tijd meer over voor je boek. Daarom hierbij een overzicht.
Ben je ondernemer, consultant, coach, spreker, healer of professional? Wist je dat het uitbrengen van je boek een positief effect kan hebben op je business? Het kan je expert status een boost geven door jezelf als ‘thought leader’ neer te zetten, het is het best eivisitekaartje dat je maar kunt bedenken, het is een respectabele prestatie, plus je laat een legacy na.
Veilig avontuur bestaat niet. Er is geen beloning zonder risico. Angst maakt deel uit van ons leven. Soms heeft het een functie (een ongeluk of verwonding voorkomen), soms houdt het je tegen, gewoon omdat een nieuwe ervaring ongemakkelijk aanvoelt.
