Ik pas niet in het systeem

(update 10 februari 2013)

Lees wat er hieraan vooraf ging: ‘Ik pas niet in het systeem (3)‘. Wat gebeurt er als je je vinger legt op een rotte/zere plek in het systeem? Dan vindt dat systeem dat natuurlijk niet leuk. Eerst probeert het je te negeren; de ervaring leert dat de meeste mensen het dan wel opgeven. Daarna probeert het je af te schudden, als een lastig beestje. Blijf je toch op de zere plek prikken, dan gaat het systeem nog niet kijken naar de interne oorzaak. Nee, dan probeert het de aandacht te verschuiven naar buiten: van de boodschap naar de boodschapper. Zo ook de gemeente amstelveen. Sinds mijn blog van vorige week is er enorm veel aandacht en publiciteit geweest voor het feit dat ik tegen mijn wil ben uitgeschreven uit de gemeente en nu officieel ‘zwerver’ ben. Met een eigen (koop)huis in Amstelveen, dat dan wel. Maar omdat ik volgens de gemeente niet vaak genoeg in dat huis slaap, mag ik er niet ingeschreven staan. Hoewel in de (social) media verontwaardigd wordt gereageerd op mijn situatie en er direct kamervragen werden gesteld, probeert de gemeente de aandacht nu te richten op het feit dat ik mijn huis onderverhuurd heb. Dat ontken ik ook helemaal niet – de tijdelijke bewoners hebben zelfs toestemming gegeven voor mijn inschrijving – maar daar gaat het helemaal niet om! Navraag leert namelijk dat zelfs als ik mijn huis leeg zou laten staan als ik op reis ben, dat ik ‘verplicht’ 4 maanden per jaar in mijn huis moet slapen om in de GBA geregistreerd te zijn. En dat de gemeente dat controleert! Tijdens een van de interviews meldde de gemeentewoordvoerder doodleuk aan een journalist “had mevrouw Jacobs ons maar even moeten laten weten dat ze veel reist”… En aan welk loket had dat dan gemoeten? De gemeente kent maar twee ‘smaken’: of je schrijft je uit, of je moet 4 maanden per jaar thuis slapen. Er is geen ruimte of procedure voor afwijkende informatie. Toen ik een aantal jaar geleden dit zelfde probleem had met de gemeente, liet ik al mijn contactgegevens bij ze achter. Met de mededeling dat ik veel reis en dus het best per email bereikbaar ben. Toch bellen of emailen ze me nooit als ze mij zoeken: alle correspondentie gaat via aangetekende brieven of met een huisbezoek. Toen ik aangaf dat ze me toch makkelijk even hadden kunnen Googlen als ze mijn gegevens niet meer konden vinden, kreeg ik als antwoord: “maar mevrouw, daar kunnen we niet aan beginnen hoor… We kunnen toch niet zomaar iedereen naar wie we een adresonderzoek doen gaan Googlen!? Onze medewerkers hebben wel wat beters te doen…” Hallo! Het is 2013! Er worden controleurs naar mijn huis gestuurd, een onderzoeksteam ingeschakeld, experts geraadpleegd, maar mijn naam intypen op Google “daar kunnen we niet aan beginnen???” Afijn, ik dwaal weer af… 😉 Iedereen in Nederland die minder dan 4 maanden per jaar op zijn/haar eigen adres slaapt, loopt dus het risico om door de gemeente gecontroleerd te worden en uitgeschreven van dat adres. Zelfs als je geen anders adres hebt, zoals ik! Ik snap dat de overheid alert is op mensen die misbruik maken van huurwoningen, of fraude plegen met uitkeringen etc. Maar hoe moet het dan met de nieuwe generatie ‘mobiele burgers’, ondernemers, stewardessen, overwinterende gepensioneerden of andere mensen die veel van huis zijn? Ik doe nogmaals een dringend beroep op de overheid: de wetgeving is niet meer van deze tijd, die moet ‘gerepareerd’ worden. Niet alle uitzonderingen op de regel zijn fraudeurs en moeten dus niet als criminelen behandeld worden. Als we deze optie inbouwen in ons systeem, dan scheelt dat onze overheid en maatschappij veel tijd, energie en geld. Het gaat niet alleen om mij; ik heb honderden reacties gehad van hardwerkende mensen die in dezelfde situatie zitten of vrezen daarin terecht te komen. Kon ik die zwerende plek maar duidelijk maken dat ik alleen maar wil helpen. Ik vind het vervelend dat ‘het systeem’ steeds naar me uit blijft halen. Maar ja, zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Dus ik blijf net zo lang prikken tot er een ‘dokter’ bij wordt gehaald… Lees hoe het verder gaat:  ‘Ik pas niet in het systeem (5)’

Handboek voor Wereldburgers

Naar aanleiding van mijn ervaringen schrijf ik het Handboek voor Wereldburgers. Stap uit het systeem en leef je leven in vrijheid. The world is our playground. cover handboek voor wereldburgersWonen op de mooiste plekken van de wereld, overal vandaan werken. Onbegrensde mogelijkheden dus. Tegelijkertijd hebben we te maken met oude regels, wetten en systemen. Hoe vind je hierin je eigen weg? In dit boek delen diverse (Nederlandse) Wereldburgers hun ervaringen en geven praktische tips over lifestyle, werk, belastingen, verzekeringen etc. Ook jij kan leven en genieten in vrijheid; of je nu jong of oud bent, arm of rijk. De kunst is om verder te kijken dan wat in je omgeving gebruikelijk is en je niet te laten beperken door ouderwetse systemen en aannames. Als je al weinig binding hebt met Nederland, dan is het is eenvoudiger dan je denkt om uit het systeem te stappen en jouw droomleven te leven, zonder regeltjes of verplichtingen. Een avontuurlijk leesboek, met veel praktische informatie voor vrije denkers,  ‘wannabe’ wereldburgers, digital nomads, beleidsmakers en anderen die zich verbazen over regels die een doel op zich worden in plaats van een middel. De exclusieve voorverkoop van de eerste 250 genummerde en gesigneerde exemplaren is begonnen, kijk op www.handboekwereldburgers.nl.

Share this Blog post: