Tijdens mijn zes weken bij Highden in Nieuw-Zeeland maakte ik een diep persoonlijk proces door, op een plek waar eeuwenoude tradities en moderne spiritualiteit samenkomen. In dit tweede deel neem ik je mee in wat er daar echt gebeurt. Hoe het land zelf onderdeel wordt van de ervaring, hoe de training is opgebouwd in lagen, en hoe je stap voor stap wordt uitgenodigd om voorbij je persoonlijkheid te bewegen.
Ik ben eindelijk geland op mijn bestemming; Highden Temple; de Mystery School. Mijn koffer is uitgepakt. En voor het eerst in 20 jaar (!) blijf ik zes weken op 1 plek! Maar voordat het zover was, putte ik mezelf eerst nog compleet uit met een absurd reisschema. Komt je bekend voor? Ik deel inzichten over ‘voeten aan de grond’ en tips voor de Pacific, mocht je ooit deze kant op willen komen. En ik nodig je uit na te denken over deze vraag: Waar ben jij nog aan het overcompenseren vóór je rust?
Wat bezielt iemand om haar rustige winter in Puglia op te geven, een round the world ticket te kopen en zes weken lang een temple training te volgen bij een mystery school in Nieuw-Zeeland? Dat is precies wat ik heb gedaan. In februari startte ik met een zesweekse Temple Training op Highden Estate, een plek die al decennialang wordt gebruikt voor spirituele retraites, innerlijk werk en bewustzijnsontwikkeling. Een training waarin thema’s als community, creativiteit, eros, rituelen, astrologie en persoonlijke transformatie centraal staan. Waarom? Omdat ik een ‘calling’ voelde. Maar dit verhaal gaat niet alleen over spiritualiteit of een retraite in Nieuw-Zeeland. Het gaat over een grotere verschuiving. Over leven in survival mode. Over mijn besluit om met mijn bedrijf te stoppen en ruimte te creëren in mijn agenda, mijn hoofd en mijn leven. Over de overgang van altijd doen naar meer zijn. En over de vraag wat er nog dieper mag loslaten om echt te kunnen ‘thriven’ in plaats van overleven.
Samoa is ongelooflijk weelderig, groen en betaalbaar. Het voelt onontdekt en is waanzinnig mooi. Het doet denken aan het Caribisch gebied dertig jaar geleden, voordat massatoerisme en gepolijste resorts het overnamen. De eilanden zijn vulkanisch en ruig. Overal groen. Overal kleur. Overal leven. Maar het is niet de natuur die hier de show steelt. Het zijn de mensen.
Eten heeft in mijn leven altijd een vorm van urgentie gehad. Gedrag kun je vaak verklaren vanuit je ervaringen, je jeugd, je familie en de keuzes die je hebt gemaakt. Maar soms raakt die verklaring nog steeds niet de kern. Sommige patronen laten zich niet netjes binnen één leven plaatsen. Ze uiten zich als obsessies, impulsen of angsten die niet in verhouding lijken te staan. Zoals mijn relatie met eten.
De afgelopen weken voelde het alsof alles precies op het juiste moment samenkwam. Tussen een te duur nieuwjaarsfeest waar ik bewust vroeg vertrok, een lijstje met kleine magische momenten op mijn telefoon, en het afronden van losse eindjes nu ik me voorbereid op een zesweekse Temple Training in Nieuw-Zeeland. Sinds ik die keuze maakte, lijkt mijn leven zichzelf op te ruimen. Vaker nee zeggen. Minder meenemen. Meer ruimte maken. In deze Inspiratie shot deel ik een paar concrete momenten waarin dat zichtbaar werd, misschien herken je er iets van voor jezelf.
Dit blog gaat over officiële round-the-world tickets die al bestaan. Het enige wat je doet, is de regels begrijpen en ze slim gebruiken. Ik reis nu zelf op zo’n ticket. De eerste vier vluchten vloog ik in de begeerlijke Qatar Q-suites. Ik ontving zelfs een pyjama op iedere vlucht. `ik kan het nog steeds niet geloven… Zoveel waarde voor zo’n relatief laag bedrag.
De afgelopen maanden heb ik ruimte gemaakt. Ik dacht voor rust. Het leven had andere plannen… Ken je dat gevoel waarop iets onverwachts aan je blijft trekken? Een heel andere kant op dan je in gedachten had? Als je durft te luisteren, ontstaat er soms iets dat groter voelt dan je eigen agenda. Precies dat gebeurde bij mij deze maand. En dan gaat het allemaal ineens heel snel… Nu ben ik benieuwd, wat doe jij wanneer het universum aan jouw deur klopt en het enige mogelijke antwoord JA lijkt te zijn?
Mensen vragen me vaak hoe het kan dat ik er tien of zelfs twintig jaar jonger uitzie. Laatst zei iemand zelfs, "je lijkt wel het jongere zusje van Esther Jacob"s. Dat is misschien wel het grappigste compliment dat ik ooit heb gekregen. Natuurlijk heb ik mijn ouders te bedanken voor de goede genen. En misschien helpt het ook dat ik geen kinderen heb. Ik zie bij veel vrienden hoeveel impact jaren van slecht slapen en stress rondom het opvoeden van kinderen heeft gehad.
Als digital nomad draag ik mijn hele kantoor in mijn rugzak. Dit zijn de dingen waar ik echt niet zonder kan. Ze maken reizen en werken makkelijk, comfortabel en stressvrij. Mijn favoriete office setup, mijn reMarkable digitale notitieboek, mijn Airalo travel eSIM om altijd verbonden te blijven en mijn autohuurverzekering hack die me veel geld bespaart. Ik deel ze graag met je.
