Samoa is ongelooflijk weelderig, groen en betaalbaar. Het voelt onontdekt en is waanzinnig mooi. Het doet denken aan het Caribisch gebied dertig jaar geleden, voordat massatoerisme en gepolijste resorts het overnamen. De eilanden zijn vulkanisch en ruig. Overal groen. Overal kleur. Overal leven. Maar het is niet de natuur die hier de show steelt. Het zijn de mensen.
Eten heeft in mijn leven altijd een vorm van urgentie gehad. Gedrag kun je vaak verklaren vanuit je ervaringen, je jeugd, je familie en de keuzes die je hebt gemaakt. Maar soms raakt die verklaring nog steeds niet de kern. Sommige patronen laten zich niet netjes binnen één leven plaatsen. Ze uiten zich als obsessies, impulsen of angsten die niet in verhouding lijken te staan. Zoals mijn relatie met eten.
De afgelopen weken voelde het alsof alles precies op het juiste moment samenkwam. Tussen een te duur nieuwjaarsfeest waar ik bewust vroeg vertrok, een lijstje met kleine magische momenten op mijn telefoon, en het afronden van losse eindjes nu ik me voorbereid op een zesweekse Temple Training in Nieuw-Zeeland. Sinds ik die keuze maakte, lijkt mijn leven zichzelf op te ruimen. Vaker nee zeggen. Minder meenemen. Meer ruimte maken. In deze Inspiratie shot deel ik een paar concrete momenten waarin dat zichtbaar werd, misschien herken je er iets van voor jezelf.
Dit blog gaat over officiële round-the-world tickets die al bestaan. Het enige wat je doet, is de regels begrijpen en ze slim gebruiken. Ik reis nu zelf op zo’n ticket. De eerste vier vluchten vloog ik in de begeerlijke Qatar Q-suites. Ik ontving zelfs een pyjama op iedere vlucht. `ik kan het nog steeds niet geloven… Zoveel waarde voor zo’n relatief laag bedrag.
De afgelopen maanden heb ik ruimte gemaakt. Ik dacht voor rust. Het leven had andere plannen… Ken je dat gevoel waarop iets onverwachts aan je blijft trekken? Een heel andere kant op dan je in gedachten had? Als je durft te luisteren, ontstaat er soms iets dat groter voelt dan je eigen agenda. Precies dat gebeurde bij mij deze maand. En dan gaat het allemaal ineens heel snel… Nu ben ik benieuwd, wat doe jij wanneer het universum aan jouw deur klopt en het enige mogelijke antwoord JA lijkt te zijn?
Mensen vragen me vaak hoe het kan dat ik er tien of zelfs twintig jaar jonger uitzie. Laatst zei iemand zelfs, "je lijkt wel het jongere zusje van Esther Jacob"s. Dat is misschien wel het grappigste compliment dat ik ooit heb gekregen. Natuurlijk heb ik mijn ouders te bedanken voor de goede genen. En misschien helpt het ook dat ik geen kinderen heb. Ik zie bij veel vrienden hoeveel impact jaren van slecht slapen en stress rondom het opvoeden van kinderen heeft gehad.
Als digital nomad draag ik mijn hele kantoor in mijn rugzak. Dit zijn de dingen waar ik echt niet zonder kan. Ze maken reizen en werken makkelijk, comfortabel en stressvrij. Mijn favoriete office setup, mijn reMarkable digitale notitieboek, mijn Airalo travel eSIM om altijd verbonden te blijven en mijn autohuurverzekering hack die me veel geld bespaart. Ik deel ze graag met je.
Beantwoord jij altijd dezelfde vragen? Zo maak je je eigen AI-versie binnen 5 minuten. Of je nu manager, trainer, ondernemer of expert bent, waarschijnlijk deel je vaak dezelfde kennis met anderen. Wat als je dat één keer goed vastlegt, en voortaan je eigen AI het werk laat doen? Ondernemer en AI-expert Esther Jacobs bespaart tijd én repetetief werk met de 3 EstherAI’s die zij heeft draaien.
Je kunt alles hebben en doen wat je hartje begeert, maar uiteindelijk draait het om verbinding. Om het gevoel ergens bij te horen, om samen te delen, te lachen, te groeien. De afgelopen maand bracht ik tijd door met mijn tribes de Dynamite Circle en een paar mensen van ISTA. Met oude vrienden die als familie voelen, met nieuwe mensen die meteen vertrouwd waren. Soms ontdek je op de meest onverwachte plekken hoe waardevol een echte community is… zoals in een vastgelopen lift.
Niet meer daar, nog niet hier. Deze ruimte is waar iets nieuws kan groeien. Langzaam komt alles weer in beweging. Ondertussen gaan mijn eigen ontdekkingen in tango en dromen gewoon door… Ik voel ik dat ik nog een beetje in een tussenfase zit. Dat moment tussen afronden en opnieuw beginnen. Alles lijkt anders, maar één ding blijft hetzelfde: telkens weer terug naar de essentie, de basis, om van daaruit verder te groeien.
