Hongkong, twee werelden in één stad

De eerste keer dat ik Hongkong bezocht, was in de jaren negentig. Ik reisde als backpacker door Azië en herinner me vooral hoe klein alles was. Mijn appartementje was piepklein, de straatjes waren smal en overal om me heen torenden enorme gebouwen de lucht in. In een stad waar zoveel mensen op zo weinig ruimte wonen, wordt iedere vierkante meter benut.

In 2026, ruim dertig jaar later, ben ik terug. Dit keer voor een heel andere ervaring, samen met bevriende ondernemers van de Dynamite Circle. Luxe hotels, exclusieve clubs, uitgebreide diners en bijzondere ontmoetingen. Maar het Hongkong dat ik me van vroeger herinner, bestaat ook nog steeds.

Terug in de tijd, gewoon om de hoek

Ik verblijf in het Y Hotel in Sheung Wan. Mijn kamer is klein, maar schoon, met een goed bed en goede airco. Er is geen ontbijt en geen gym, alleen een kleine lounge. Maar het hotel is betaalbaar en de locatie is fantastisch.

Sheung Wan is misschien wel mijn favoriete wijk van Hongkong. Op mijn eerste dag maak ik een wandeling door de kleine straatjes. Via Tai Ping Shan Street kom ik bij de Man Mo Temple, een traditionele Chinese tempel vol wierook en rituelen. Even verderop ligt Cat Street, bekend om zijn antiekwinkeltjes en curiosa.

Maar het leukste vind ik de straatjes waar het gewone leven doorgaat. Rond Bonham Strand West en Ko Shing Street vind je traditionele Chinese kruidenwinkels en winkels vol gedroogde vis, zeevruchten en haaienvinnen.

Ik herken het meteen. Dit is het Hongkong van mijn eerste bezoek in de jaren negentig. De geuren, de bedrijvigheid, de winkeltjes waar producten liggen waarvan ik geen idee heb wat je ermee moet. Het voelt alsof hier in dertig jaar nauwelijks iets veranderd is.

Twee werelden, één stad

Wat me het meest fascineert aan Hongkong is dat er twee totaal verschillende werelden naast elkaar bestaan. Oud en nieuw. Arm en rijk. Oost en west. Verleden en toekomst.

In de ene straat loop je langs kleine, donkere winkeltjes waar mensen al generaties lang dezelfde producten verkopen. Een paar minuten later sta je in een hypermodern gebouw met marmeren vloeren, designmeubels en een uitzicht over de skyline.

Het bijzondere is dat die werelden nauwelijks in elkaar lijken over te lopen. Ze bestaan gewoon naast elkaar. Alsof er twee dimensies zijn die dezelfde ruimte delen.

Zelfs de oude stoepen zijn brandschoon

Wat me ook opvalt, is hoe ongelooflijk schoon Hongkong is. Niet dat alles er nieuw of perfect onderhouden uitziet. Integendeel. Sommige trottoirs zijn van oud beton, waarschijnlijk nog uit de Britse tijd, met tientallen reparaties en verschillende soorten cement door elkaar. Maar er ligt nergens rommel.

Overal zie ik mensen vegen en schoonmaken. Niemand lijkt iets op straat te gooien. Zelfs de mensen die hun kleine hondjes uitlaten, ruimen alles keurig op. Ik vermoed dat hoge boetes en een flinke dosis discipline hier een rol spelen. Maar het resultaat is indrukwekkend.

Van gedroogde vis naar Soho House

Het contrast met de traditionele straatjes buiten kan bijna niet groter zijn als je Soho House binnenstapt. Een prachtige, exclusieve membersclub met stijlvolle ruimtes, mooie inrichting en alle luxe die je je kunt wensen. Een westerse oase midden in Hongkong.

Ik ben hier met ondernemers van de Dynamite Circle, een internationaal netwerk waar ik al jaren deel van uitmaak. We ontmoeten elkaar overal ter wereld, en deze keer dus in Hongkong.

Wierook, geesten en een onverwachte ervaring

Tijdens mijn wandeling door de oude straatjes bezoek ik een Chinese tempel. Op een gegeven moment sta ik ineens in een ruimte met een enorme ijzeren oven. Als ik om me heen kijk, zie ik duizenden houten plankjes, ongeveer zo groot als een hand, met Chinese opschriften en foto’s van mensen.

Langzaam dringt het tot me door dat dit allemaal gedenktekens zijn van overleden mensen. Ik besef dat ik waarschijnlijk in een soort crematorium sta. Ik voel ook een enorme zwaarte, alsof de geesten van al die mensen er nog rondhangen. Ik doe een ritueel waarbij ik probeer hen naar het licht te brengen.

Maar de zwaarte blijft. Ik draag het gevoel de rest van de dag met me mee. Misschien ben ik extra gevoelig door de jetlag. Of misschien hangt er op zo’n plek gewoon heel veel oude energie. Ik weet het niet, maar het is een bijzondere ervaring die me nog lang bijblijft.

Dim sum en diners die maar blijven doorgaan

Ook op culinair gebied heeft Hongkong veel te bieden. Met mijn vrienden bezoek ik onder andere Madame Fù en Ho Lee Fook. Allebei vrij luxe restaurants waar ook veel toeristen komen, maar gevestigd in prachtige gebouwen, met heerlijk traditioneel eten. Het leuke is dat je allerlei gerechten deelt, waardoor je een enorme variatie aan lokale specialiteiten kunt proeven.

En zoals zo vaak wanneer ik met ondernemers samen ben, gaat het uiteindelijk minstens zoveel om de gesprekken als om het eten.

Van skyline naar verlaten strand

Met de hele groep huren we een traditionele junkboat en varen door de haven van Hongkong. Super indrukwekkend om de stad vanaf het water te zien, met al die enorme wolkenkrabbers langs de kust.

De dag ervoor had ik ook al een gewone ferry genomen naar een ander deel van de stad. Een veel goedkopere manier om tussen de locals van het uitzicht te genieten.

Op de junkboat is er eten en drinken en wordt natuurlijk volop gepraat. We varen ook naar een strandje dat er op het eerste gezicht paradijselijk uitziet. Palmbomen, groen, zand en grote rotsblokken. Het lijkt bijna een verlaten tropisch eiland. Tot je vanaf het strand naar het water kijkt. Daar zie je ineens een enorme fabriek en allerlei industriële installaties.

Met de Peak Tram boven de wolkenkrabbers

Een van de hoogtepunten is een rit met de beroemde Peak Tram, die steil omhoog rijdt naar Victoria Peak. Als je boven aankomt, verwacht je op de top van een berg te staan, maar in werkelijkheid kom je terecht in een groot winkelcentrum. Het is een enorme toeristische attractie.

Ik koop snel een red bean pastry en terwijl ik die oppeuzel, maken we een wandeling van ongeveer 45 minuten rondom de Peak.

En wat een verrassing! Prachtige natuur, ongelooflijke uitzichten over Hongkong en de omliggende bergen, en rond zonsondergang kleurt alles in een prachtig warm licht. Zo dicht bij die drukke toeristische attractie, maar met verrassend weinig mensen om ons heen. Een onverwacht cadeautje om hier midden in de natuur te wandelen, met zo’n spectaculair uitzicht over de stad.

Een dagje naar de toekomst

Vanuit Hongkong kun je eenvoudig met de trein naar Shenzhen, een van de meest futuristische steden van China.

Ik had zelf een dagtrip gepland, maar uiteindelijk was ik zo moe van alle activiteiten dat ik besloot om niet te gaan. Mijn vrienden gingen wel en kwamen terug met foto’s en verhalen over dronebezorgingen in het park, robotaxi’s en allerlei andere futuristische ervaringen.

Dus als je Hongkong bezoekt en een dag over hebt, neem dan ’s ochtends de trein naar Shenzhen en kom ’s avonds weer terug. Zo kun je in één dag een bezoek brengen aan de toekomst.

Dertig jaar later, nog steeds twee werelden

Wat me na deze reis vooral bijblijft, is hoe makkelijk je in Hongkong van de ene wereld in de andere stapt. Van eeuwenoude tradities naar futuristische technologie, van kleine lokale winkeltjes naar exclusieve clubs, van drukke wolkenkrabbers naar verrassend rustige natuur.

En het bijzondere is dat het Hongkong van vroeger nog steeds bestaat. Je hoeft alleen maar een zijstraatje in te lopen.

Het verleden is hier niet verdwenen om plaats te maken voor de toekomst.